Πανεπιστημιακό Άσυλο

Ο πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad, μίλησε σε εκδήλωση του πανεπιστημίου Columbia στη Νέα Υόρκη τη Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου. Πολλοί σχολιαστές στάθηκαν μόνο στον αγενή πρόλογο που του επιφύλαξε ο πρόεδρος του πανεπιστημίου.

Πέρα από την αγενή προσφώνηση όμως, η εκδήλωση υπογράμμισε ένα βασικό επιχείρημα: πως η ελευθερία έκφρασης στον πανεπιστημιακό χώρο δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ασυλία αλλά ουσιαστική πίστη στην ιδέα της ελευθερίας.

Ο πρόεδρος μιας εχθρικής χώρας ανεβαίνει στο βήμα ενός διακεκριμένου πανεπιστημίου, εκφράζει τις απόψεις του στους φοιτητές και τους καθηγητές, δέχεται τις ερωτήσεις τους και απαντά.

Σε αντιδιαστολή με την Ελλάδα όπου:

  • καθηγητές πανεπιστημίου έπρεπε να αναζητήσουν εξωπανεπιστημιακό χώρο για να δώσουν συνέντευξη τύπου με ασφάλεια·
  • καθηγητής πανεπιστημίου βρίσκεται αντιμέτωπος με απειλές κατά της ζωής του επειδή εξέφρασε αντίθετη άποψη από αυτή μειοψηφίας (αλλά ηχηρής) φοιτητών·
  • φοιτητές βγάζουν σηκωτό από το γραφείο του αντιπρύτανη πανεπιστημίου και χτίζουν την πόρτα του γραφείου του·
  • πρύτανης δέχεται επίθεση με τούρτα μέσα στο γραφείο του, κ.ά.

Κανένα σύστημα βεβαίως δεν είναι τέλειο. Στις ΗΠΑ είδαμε τους τελευταίους 12 μήνες δύο κρούσματα αστυνομικής βίας στο πανεπιστήμιο: πρώτα στο UCLA και πρόσφατα στο UF. Και στις δύο περιπτώσεις αστυνομικοί του πανεπιστημίου έδειξαν κάτι παραπάνω από υπερβάλλοντα ζήλο κλιμακώνοντας αδικαιολόγητα μια κατάσταση.

Και στις δύο περιπτώσεις η αντίδραση των ιδρυμάτων ήταν άμεση: ανάθεση, σε εξωτερική επιτροπή αμερόληπτων εμπειρογνομώνων να διερευνήσουν το περιστατικό. Με ταυτόχρονη διαθεσιμότητα για τους εμπλεκόμενους αστυνομικόυς, και μια σειρά ανοιχτών συγκεντρώσεων για τους ενδιαφερόμενους φοιτητές που ήθελαν να συζητήσουν το περιστατικό με τα στελέχη του ιδρύματος.

Και το Ελληνικό σύστημα έχει ατέλειες.  Είναι πολλές και τελικά το  μόνο που έχει καταφέρει το «πανεπιστημιακό άσυλο» στην Ελλάδα είναι να κρατήσει την αστυνομία έξω από τα πανεπιστήμια. Αλλά έχει προ πολλού εκδιώξει την ελευθερία έκφρασης από τον πανεπιστημιακό χώρο.

Share
  • Pingback: Το άσυλο, η αστυνομία και τα taser « Πέρτος()

  • @οργισμένος βαλκάνιος:
    Ο εκπαιδευτικός, γι' αυτό λέγεται εκπαιδευτικός, έχει δουλειά να είναι στο σχολείο – υπό όποια κατάσταση κι αν βρίσκεται αυτό – και να ασκεί το ρόλο του. Εκπαιδευτικός. Και για την επιστημονική γνώση και για την κοινωνική.

    Η εναλλακτική μου δεν είναι η βία, απλά δεν διάβασες καλά τί είπα. Η βία απλά είπα ότι μπορεί να είναι μία μορφή αντίδρασης στη δημοκρατία κάποιων. Η δικτατορία των λίγων στους πολλούς – με τους λίγους να συρρικνώνονται συνέχεια αλλά να υπερ-μεγενθύνουν τον πλούτο τους – και η δικτατορία των πολλών στους λίγους – με σκοπό τη μετατροπή της σε κοινωνία ισότητας – νομίζω ότι έχουν διαφορά.