Οι κατάλογοι της 50ετίας: τα τραγούδια

Σημερα πιάνω τα 50. Για κάθε χρόνο που έζησα, διάλεξα ένα βιβλίο, μια γεύση, έναν τόπο, μια ταινία, κι ένα τραγούδι, που μου’χουν μείνει αξέχαστα. Τα μοιράζομαι μαζί σας. Προηγήθηκαν τα βιβλία, οι γεύσειςοι τόποι, και οι ταινίες, και κλείνω σήμερα με τα τραγούδια και τους ήχους της 50ετίας.

Τα τραγούδια της 50ετίας (youtube playlist)

Με πλάγια γραφή και μπλέ γράμματα σημειώνονται τραγούδια που ακολουθούν και παρακολουθούν μια ωραία φιλία που αισίως πλησιάζει τα 40.

  • Basso Pomade
  • Christmas Card from a Hooker in Minneapolis
  • Cities In Dust
  • Das wohltemperierte Klavier
  • Doctor Who (theme song, all of them!)
  • Dvorak’s 9th
  • Elo Hi
  • Enola Gay
  • Famous Blue Raincoat
  • Gotterdammerung
  • Große Fuge (Op. 133)
  • Joshua Fit The Battle of Jericho
  • Killing Me Softly
  • Kol Nidre (sung by Cantor Angela Buchdahl)
  • L’ Anno Che Verra
  • Litanie des Saints
  • Logical Song
  • Love Will Tear Us Apart
  • Most of the Time
  • Mustang Sally
  • N’kosi Sikeleli
  • Óró Sé do Bheatha Bhaile
  • Saint James Infirmary
  • Slice of Life
  • Spente Le Stelle
  • Step It Out Mary
  • Suicide is Painless
  • Sweet Dreams
  • The 4th movement, Symphony No. 9 (Op. 125)
  • The Ballad of Midsomer County
  • The Pan Within
  • The Windmills Of Your Mind
  • Tom’s Diner
  • Up Jumped the Devil
  • Üsküdar’a Gider İken
  • Walls Come Tumbling Down
  • Waltz No. 2
  • White Rabbit
  • You Know I’m No Good
  • Ziggy Stardust
  • Αιγαίο
  • Εξωτικό Χαρμάνι, (με την Μαρίνα Δεληγιάννη 30/8/16)*
  • Μ’ Αεροπλάνα Και Βαπόρια
  • Μυστικό Τοπίο
  • Νυν και Αεί
  • Ο Κηπουρός
  • Ο Σταυρός Του Νότου (με την Αιμιλία Σαρρή)
  • Πρώτη στάση, Εγκώμια Επιταφίου
  • Ρομ
  • Το Ροκ Της Καντίνας

__
* Δεν έχω βρεί video στο youtube για να το συμπεριλάβω στη youtube playlist που παραθέτω νωρίτερα· υπάρχει όμως video στο facebook της Μαρίνας.

Share

Οι κατάλογοι της 50ετίας: οι ταινίες

Σε μια βδομάδα πιάνω τα 50. Για κάθε χρόνο που έζησα, διάλεξα ένα βιβλίο, μια γεύση, έναν τόπο, μια ταινία, κι ένα τραγούδι, που μου’χουν μείνει αξέχαστα. Τα μοιράζομαι μαζί σας. Προηγήθηκαν τα βιβλίαοι γεύσεις, και οι τόποι, και συνεχίζω με τις ταινίες. Την επόμενη βδομάδα θα ακολουθήσουν τα τραγούδια της 50ετίας.

Οι ταινίες της 50ετίας

  • Draughtsman’s Contract, κάθε φορά που την ξαναβλέπω, μου αρέσει ακόμη περισσότερο.
  • A.I.περίπου αυτά που λέει κι ο Yuval Noah Harari στο βιβλίο του Sapiens, αλλά 11 χρόνια πριν το εκδώσει!
  • Amelie, η πιο συμπαθητική ταινία που έχω δει.
  • Apocalypse Nowη πιό σκοτεινή ταινία που έχω δει.
  • Blade Runnerίσως η καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας.
  • Blue Velvet, είδα την ταινία αυτή στον παλιό και μικρό κινηματογράφο Γρανάδα, στα Γιάννενα, χειμωνιάτικα, μόνος μου· κανείς άλλος στην αίθουσα! Ο χειριστής κατέβηκε να μου πει πως θα μου δώσουν πίσω τα χρήματα, επειδή δεν θα ανάψουν θέρμανση για ένα άτομο· κι αν θέλω ν ανεβώ πάνω στο δωμάτιο προβολής που είναι ζεστά! Την ξεχνάς τέτοια ταινία;
  • Breaking the Waves, ακόμη δεν έχω συνέλθει.
  • Chinatown, μαθαίνοντας για τα waterwars της California.
  • Cinema Paradiso, πώς φεύγοντας από τον τόπο σου αποκτάς συναισθηματικούς δεσμούς που δεν πίστευες πως θα μπορούσες να διαχειριστείς. Δυο χρόνια μετά την ταινία, έφυγα κι εγώ απο τον τόπο μου.
  • Citizen Kane, κάθε καρέ της ταινίας αυτής είναι ένα φωτογραφικό αριστούργημα. Κι όλα μαζί, ένα καταπληκτικό αφήγημα.
  • City of Lost Children, αν έχετε δει πιο περίπλοκο κινηματογραφικο παραμύθι, θα ήθελα να το δω κι εγώ.
  • Close Encounters of the Third Kind, το Χόλιγουντ στα καλύτερά του.
  • Dr. Strangelove, το αδιαμφισβήτητο τεκμήριο ταλέντου του Peter Sellers.
  • Eyes Wide Shutμια απο τις αυθεντικότερες ερμηνείες της Nicole Kidman.
  • Babette’s Feast, τα στερνά τιμούν τα πρώτα.
  • Fish Tankματιά σ έναν περιθωριακό κόσμο που βράζει πλάι μας.
  • Ghostbustersκαι μόνο για την ατάκα του Bill Murray ως Dr. Peter Venkman: “I find her interesting because she’s a client and because she sleeps above her covers… FOUR FEET above her covers.”
  • Himmel Über Berlinη πιο ποιητική ταινία που έχω δει. Η σκηνή στο θέατρο όπου ο Nick Cave τραγουδά το From Her to Eternity είναι μοναδική.
  • Inglourious Basterds, με διασκέδασε πάρα πολύ αυτή η ταινία.
  • Koyaanisqatsiη αρχή μιας μοναδικής τριλογίας που αν και κουράζει προς το τέλος, παραμένει για μένα το συγκλονιστικότερο κινηματογραφικό αποτύπωμα της ανθρωπότητας.
  • Le Charme Discret de la Bourgeoisieπαρακμή και ίντριγκες σε ξέφρενο ρυθμό!
  • MASH, η πιο αντιπολεμική ταινία που έχω δει (και αργότερα η πιο αντιπολεμική τηλεοπτική σειρά).
  • Metropolis, η μήτρα των ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Πλησιάζει τα 100 και δεν της φαίνεται.
  • Mona Lisa, μια διαστρεβλωμένη μεγέθυνση της προστυχιάς στις συνοικίες του Soho με φόντο την ανεκπλήρωτη αγάπη.
  • Monty Python and The Holy Grail, και μόνο για τη σκηνή με την Αγία Χειροβομβίδα της Αντιόχειας.
  • Mulholland Driveτο φως της νύχτας!
  • Prince of Darkness, γενικά δεν μου αρέσουν οι ταινίες τρόμου, αλλά αυτή ήταν το κάτι άλλο.
  • Princess Brideως παρωδία η ταινία ήταν πολύ καλή. Ως αφήγημα, απολαυστικό. Εκείνο που την κάνει όμως εξαιρετική είναι πως παρωδία και αφήγημα συμβαδίζουν με αξέχαστο τρόπο.
  • Rashômon, η καλύτερη ταινία του Kurosawa.
  • Ratatouilleγια τον εμπνευσμένο μονόλογο του Anton Ego με τη φωνή του Peter O’Toole.
  • Requiem for a Dream, άλλη μια βαθειά ματιά στο περιθώριο που βράζει δίπλα μας.
  • Roman Holidayη ταινία που σε κάνει να λατρεύεις τη Ρώμη.
  • Seven Samurai, η δεύτερη καλύτερη ταινία του Kurosawa.
  • Star Wars IV.
  • Stranger than Paradise, ζουν δίπλα μας!
  • Taste of Cherry, η φιλοσοφία της ζωής.
  • The Conversation, η πιό έντονη ταινία που έχω δει.
  • The Fieldη πιο εμβληματική ταινία της Ιρλανδικής ψυχής: τα πάντα για τη γη και τον καρπό της.
  • The Great Beauty, μια ταινία βγαλμένη από τα όνειρα του Toulouse-Lautrec.
  • The Great Train Robbery (1979), μου λείπουν τέτοιες ταινίες και ερμηνείες.
  • The Lives of Others, η υποβόσκουσα δυσανεξία απέναντι σ ένα καταπιεστικό καθεστώς.
  • The Maltese Falcon (1941), επικό.
  • The Party, καυστικός και μοναδικός Peter Sellers.
  • The Pianist, ακόμη και την πιο σκοτεινή στιγμή υπάρχουν λάμψεις ανθρωπιάς.
  • Wizard of Oz, να δούμε αν θα φτάσουμε ποτέ στο τέλος του κίτρινου λιθόστρωτου δρόμου.
  • Thomas Crown Affair (1968), δραπετεύοντας από τα ίδια μας τα δεσμά.
  • Three Colours: White, η πιο αισιόδοξη ταινία που έχω δει.
  • Twelve Angry Menone man performance.
  • Ulysses’ Gaze, η πιο Ελληνική ταινία που έχω δει.
  • Young Frankensteinη καλύτερη κωμωδία.
Share

Οι κατάλογοι της 50ετίας: οι τόποι

Σε δυο βδομάδες πιάνω τα 50. Για κάθε χρόνο που έζησα, διάλεξα ένα βιβλίο, μια γεύση, έναν τόπο, μια ταινία, κι ένα τραγούδι, που μου’χουν μείνει αξέχαστα. Τα μοιράζομαι μαζί σας. Προηγήθηκαν τα βιβλία και οι γεύσεις, και συνεχίζω με τους τόπους. Τις επόμενες βδομάδες θα ακολουθήσουν οι ταινίες και τα τραγούδια της 50ετίας.

Οι τόποι της 50ετίας (χάρτης)

  • 50 ft, Bari Reef, Bonaire: ο πιο οικείος μου ύφαλος στο νησί της Καραϊβικής όπου ταξιδεύω για καταδύσεις εδώ και πολλά χρόνια.
  • 6e arrondissement, Paris, France: από τα λίγα μέρη που πρόλαβα να απολαύσω με τον αδερφό μου όσο ζούσε.
  • Agnietenkapel, Amsterdam, Netherlands: το λίκνο του πανεπιστημίου της πόλης.
  • Any ferry, Seattle, WA: τα πορθμεία που συνδέουν το Σιάλτ με τα νησιά που το περιτριγυρίζουν.
  • Art Institute, Chicago, IL: το μουσείο τέχνης του Σικάγου. Τι να πω γι αυτό το μέρος. Είμαι μέλος από το 1996· το έχω επισκεφτεί πάνω από 250 φορές· και δεν μπορώ να φανταστώ την πόλη διχως αυτό και αυτό δίχως την πόλη.
  • Avoca, Wicklow, Ireland: η συμβολή των ποταμών Avonmore και Avonbeg που δημιουργούν τον ποταμό Avoca, κι ένα απο τα γραφικότερα μέρη της Ιρλανδίας.
  • Basilica Cistern, Istanbul, Turkey: όταν πρωτοείδα αυτό το μέρος, σε ηλικία 11 ετών, δεν πίστευα τα μάτια μου. Ακόμη και σήμερα η Βασιλική Στέρνα στην Πόλη μου φαίνεται παραμυθένια.
  • Bodleian Library, Oxford, England: μια από τις ωραιότερες βιβλιοθήκες στον κόσμο.
  • Brno, Moravia, Czech Republic: καθηλώθηκα εδώ κατά την 2η άνοιξη της Πράγας και λάτρεψα το μέρος.
  • Caledonian Canal, Scotland: πανέμορφο κανάλι που ενώνει την δυτική και την ανατολική ακτή της Σκωτίας, διασχίζοντας τις λίμνες της περιοχής.
  • Chartres Cathedral, Chartres, France: για τον λαβύρινθό αυτού του καθεδρικού ναού. Στη Notre Dame έχω μπει μια φορά. Εδώ, πάνω από 10.
  • Delphi, Fokida, Greece: το πιο Ελληνικό τοπίο που έχω αντικρύσει ποτέ.
  • Fabyan Park, Geneva, IL: όταν χάσαμε το μωρό κατά τον 5ο μήνα της κύησης, με την (πρώην) σύζυγό μου σκορπίσαμε την τέφρα του σε τρία υδάτινα μέρη·  ένα από τα μέρη ήταν κι αυτό.
  • Galerius’ Arch, Thessaloniki, Greece: για τις ωραιότερες αναμονές της ζωής μου.
  • Harbour, Dún Laoghaire, Ireland: ο λιμενοβραχίονας εδώ είναι από τους ωραιότερους περιπάτους στην Ιρλανδία. (Προφέρεται: Νταν Λίρι)
  • Harbour, Howth, Ireland: απο τα πιο γραφικά ψαρολίμανα της Ιρλανδίας. (Εδώ έκανε πρόταση γάμου στη Molly ο Leopold Bloom, στο διήγημα Οδυσσέας του James Joyce).
  • Harbour, Port Townsend, WA: ένα απο τα ωραιότερα ψαροχώρια των δυτικών ΗΠΑ.
  • Jackson Harbour, Washington Island WI: γραφικό λιμανάκι σε νησάκι της λίμνης Μίσιγκαν.
  • Kerameikos, Athens, Greece: ο ωραιότερος περίπατος στην Αθήνα.
  • Lafayette Cemetery, New Orleans, LA: το ιστορικό νεκροταφείο της Νέας Ορλεάνης.
  • Lake Pamvotis, Ioannina, Greece: ξυπνούσα πλάι της για 4,5 χρόνια, ως φοιτητής.
  • Lake Willowmere, Chicago, IL: ο τάφος του Daniel Burnham, του ανθρώπου που σχεδίασε το σύγχρονο Σικάγο.
  • Leighton House, London, England: το αγαπημένο μου αξιοθέατο στο Λονδίνο.
  • Lincoln Square, Chicago, IL: γραφική γειτονιά στο Σικάγο.
  • Lindisfarne, Northumberland, England: ιστορικό νησί στην Αγγλία, όπου σημειώθηκε η έλευση των Vikings, τον 8ο αιώνα.
  • Logan Square, Chicago, IL: γραφική γειτονιά στο Σικάγο.
  • Merrion Square, Dublin, Ireland: ιστορική πλατεία του Δουβλίνου με μνημείο για τον ηθοποιό ‎Dermot Morgan.
  • Montparnasse Cemetery, Paris, France: συγγραφείς, επιστήμονες, διανοούμενοι. Sartre, Le Verrier, Baudelaire, Beckett, Κοραής, Belmondo, Brassaï, Καστοριάδης, Coriolis, Dreyfus, Galois, κ.ά.
  • Montrose Harbor, Chicago IL: το λιμανάκι στο οποίο για χρόνια έδενα με το ιστιοφόρο μου.
  • Mt Falakro, Drama, Greece: το βουνό μου.
  • Mystras, Lakonia, Greece: δεν χορταίνω να τον επισκέπτομαι.
  • National Museum of Art, Osaka, Japan: ένα απο το ωραιότερα μουσεία που έχω επισκεφτεί.
  • Palmer House’s bar bar, Chicago, IL: ιστορικό μπαρ στο Σικάγο.
  • Plaza San Antonio, Cádiz, Spain: ο τελευταίος καφές πριν τον Ατλαντικό Ωκεανό.
  • Ponte della Fortezza, Pisa, Italy: καθόμουν με τις ώρες στη γέφυρα αυτή κοιτώντας τον ποταμό Άρνο να κυλά αργά προς τη θάλασσα.
  • Sally Gap, Wicklow, Ireland: πέρασμα στα βουνά της κομητείας Wicklow περιτριγυρισμένο από πανέμορφα τοπία.
  • San Lorenzo Market, Florence, Italy: το καλύτερο μεσημεριανό στην Ιταλία το έφαγα εδώ, με φρέσκο ψωμί, αλλαντικά, τυριά, και κρασί που αγόρασα στην αγορά αυτή.
  • Sandycove, Dublin, Ireland: τα κύματα εδώ σου ψυθιρίζουν τον Οδυσσέα του Τζόις.
  • Sigri, Lesvos, Greece: Δεκέμβρη μήνα κι αγριεμένο πέλαγος, να σου γαληνεύει η ψυχή.
  • Spui, Amsterdam, Netherlands: για το βδομαδιάτικο βιβλιοπάζαρο της ωραίας αυτής πλατείας.
  • Water springs of St Barbara, Drama, Greece: η καρδιά της πόλης μου.
  • Sint Petrus en Pauluskerk, Ostende, Belgium: η πρώτη μου φορά που είδα τη Βόρεια Θάλασσα, απο το καμπαναριό της εκκλησίας αυτής.
  • The airport, Munich, Germany: εδώ νοιώθω σαν στο σπίτι μου.
  • The Booktable, Oak Park, IL: βιβλιοπωλείο φίλων κι ένα απο τα καλύτερα στις ΗΠΑ.
  • The Henry Ford, Dearborn, MI: το πιο Αμερικανικό μουσείο.
  • Tiputa Pass, Rangiroa, French Polynesia: η πιο συγκλονιστική κατάδυση της ζωής μου.
  • Union League Club, Chicago, IL: μια ευρωπαϊκή όαση στην καρδιά της μεγαλούπολης.
  • Victoria (Vancouver Island), BC, Canada: λουλούδια και φάλαινες.
  • Wales Millennium Centre, Cardiff, Wales: απο τους ωραιότερους δημόσιους χώρους στη Μ. Βρετανία.
  • Yad Vashem, Jerusalem, Israel: το μνημείο του Ολοκαυτώματος, κι ένα απο το πιο συγκλονιστικα αποτυπώματα της ανθρωπότητας.
Share

Οι κατάλογοι της 50ετίας: οι γεύσεις

Σε τρείς βδομάδες πιάνω τα 50. Για κάθε χρόνο που έζησα, διάλεξα ένα βιβλίο, μια γεύση, έναν τόπο, μια ταινία, κι ένα τραγούδι, που μου’χουν μείνει αξέχαστα. Τα μοιράζομαι μαζί σας. Προηγήθηκαν τα βιβλία και συνεχίζω με τις γεύσεις. Τις επόμενες βδομάδες θα ακολουθήσουν οι τόποι, οι ταινίες, και τα τραγούδια της 50ετίας.

Οι γεύσεις της 50ετίας

  • Acılı Ezme, ο τουρκικός μεζές με βάση ντομάτες, πιπεριές, και σιρόπι ροδιού.
  • Aji verde, περουβιανή σάλτσα από καυτερή πιπεριά και κόλιανδρο, ιδανική για το ψωμί.
  • Apricot, βερίκοκο.
  • Artichokes, αγκινάρες.
  • Bacon, η παστωμένη χοιρινή κοιλίτσα.
  • Basil fried rice, ταϊλανδέζικο πιάτο με τηγανιτό ρύζι και βασιλικό.
  • Cashel blue, το καλύτερο ίσως τυρί της Ιρλανδίας.
  • Çiroz Salatası, τσιροσαλάτα.
  • Clonakilty blackpudding, λουκάνικο με πηγμένο αίμα, από την Ιρλανδία.
  • Curry chips, τηγανητές πατάτες με σάλτσα κάρι αντί για κέτσαπ, δημοφιλές στην Ιρλανδία.
  • Dill rice, πιλάφι αργομαγειρεμένο με άνιθο,δημοφιλές στο Ιράν.
  • Dondurma, μαστιχάτο παγωτό της Τουρκίας.
  • Dry pineapple, αποξηραμένος ανανάς.
  • Dulce de calabaza, μεξικανικό γλυκό κολοκύθας.
  • Figs, σύκα.
  • Frog legs à la provencale, βατραχοπόδαρα Προβηγκίας. (Το εστιατόριο Roger La Grenouille, 28 Rue des Grands Augustins στο Παρίσι, τα φτιάχνει καταπληκτικά).
  • Guinness, η εμβληματική μπύρα της Ιρλανδίας, με το βαθύ κόκκινο χρώμα της.
  • Hazelnuts, φουντούκια.
  • Horseradish, χρένο.
  • Hünkar beğendi, πουρές μελιτζάνας.
  • Kalkan, καλκάνι.
  • Kimchi, κορεάτικο τουρσί.
  • Kousmeri, κουσμερί γιαννιώτικο (το γλυκό, όχι η τυρόπιτα).
  • Lavagulin, ουίσκι από το νησί Ίλα της Σκωτίας.
  • Linguiça, πορτογαλλικό λουκάνικο από χοιρινό και πιπεριές.
  • Marron glacé, γλυκό κάστανο.
  • Mochi, γιαπωνέζικο παραδοσιακό γλυκό από γλυκό ρύζι.
  • Mt Rainier cherries, πετροκέρασα.
  • Mulberries, μούρα.
  • Okra, μπάμιες.
  • Old Foghorn, γλυκιά μπύρα από την Καλιφόρνια.
  • Oysters, στρείδια.
  • Patlıcan Salatası, μελιτζανοσαλάτα.
  • Polar, after a dive· ξανθειά μπύρα Βενεζουέλας, ιδανική μετά απο μια κατάδυση στους ύφαλους της Bonaire. Δυστυχώς λόγω κρίσης στη Βενεζουέλα, η ζυθοποιία έχει αναστείλει τη λειτουργία της.
  • Ragu alla Bolognese, σάλτσα Μπολονέζ για ζυμαρικά.
  • Rakı, τουρκικό τσίπουρο (με γλυκάνισο, βεβαίως).
  • Roasted lamb, αρνί σούβλας.
  • Roti, πιτούλες από την Ινδία.
  • Russian salad, ρωσσική σαλάτα.
  • Salmon sashimi, σωλομός σασίμι.
  • Sancerre, το καλύτερο λευκό κρασί της Γαλλίας.
  • Sancocho, λατινοαμερικανική σούπα με βοδινό κρέας και λαχανικά.
  • Sazerac, κοκτέιλ με βάση το κονιάκ και τον αψέντη.
  • Shiokara, παστωμένα εντόσθια θαλασσινών, κυρίως καλαμαριών.
  • Smoked eel, καπνιστό χέλι.
  • Sour cherries preserve, γλυκό βύσσινο.
  • Sourdough bread, ψωμί με προζύμι.
  • Stuffed grape leaves (family recipe), η οικογενειακή συνταγή για τυλιχτά αμπελόφυλλα.
  • Sundried octopus, λιαστό χταπόδι.
  • Tulumba, τουλούμπα.
Share

Οι κατάλογοι της 50ετίας: τα βιβλία

Σε τέσσερεις βδομάδες πιάνω τα 50. Για κάθε χρόνο που έζησα, διάλεξα ένα βιβλίο, μια γεύση, έναν τόπο, μια ταινία, κι ένα τραγούδι, που μου’χουν μείνει αξέχαστα. Τα μοιράζομαι μαζί σας, ξεκινώντας με τα βιβλία. Τις επόμενες βδομάδες θα ακολουθήσουν οι γεύσεις, οι τόποι, οι ταινίες, και τα τραγούδια της 50ετίας.

Τα βιβλία της 50ετιας (καταλογοποιημένα στο goodreads)

Asterix le Gaulois
Bleak House
Book of Revelation
Cadillac Desert
Cien Años de Soledad
City of the Century
Divine Comedy
Don Quixote
Dune
Federalist Papers
Flatland
Foucault’s Pendulum
Gulliver’s Travels
Iron John
L’Histoire de l’Oeil
L’Étranger
Le Tour du Monde en Quatre-vingts Jours
Les Fleurs Du Mal
Lord of the Rings
Los versos Del Capitán
Luminaries
Map is not Territory
Moby Dick
Moses and Monotheism
Mythical Man-month
On Food And Cooking
Painting as a Pastime
Paradise Lost
Phénoménologie de la Perception
Salt
Stick and Rudder
The Dark Tower
The Database Manifesto
The Dubliners
The Elephant and the Flea
The Fragile Edge
The Gospel of Thomas
The Gulag Archipelago
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy
The Martian Chronicles
To Kill a Mockingbird
Under the Volcano
Vingt Mille lieues sous les mers
Wide Sargasso sea
Βυζαντινή περίπολος
Μετά την καταστροφή
Μονόγραμμα
Μυθιστόρημα (Γ. Σεφέρης)
Ο ποιητής έξω
Πεθαίνω σαν χώρα

Share

Περί Ασπαλάθων

Ασπάλαθοι (φωτογραφία από τη Wikipedia).

Χτές επιδοκίμασα στο Facebook την επικείμενη αποφυλάκιση του Άκη Τσοχατζόπουλου. Πιστεύω πως ένα κράτος δικαίου δεν μπορεί να αφήσει κατάδικο να υποστεί ανήκεστο βλάβη της υγείας του στη φυλακή. Όπως έγραψε ο Χρήστος Γραμματίδης:

[Α]ν απειλείται ανήκεστη βλάβη της υγείας ή κίνδυνος ζωής, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει να διακοπεί η εκτέλεση της ποινής. Μιλάμε πρακτικά για ανθρώπους που απλά πάνε να πεθάνουν σπίτι τους.FB 5 Απριλίου 2017.

Οι αντιδράσεις στο σχόλιό μου ήταν γενικά θετικές. Δεν είμαστε λίγοι αυτοί που πιστεύουμε ότι η δικαιοσύνη μιας ευρωπαϊκής χώρας δεν εκδικείται και καλώς αποφυλακίζει κάποιον συμπονετικά όταν απειλείται ανήκεστη βλάβη της υγείας του.

Υπήρξαν βεβαια και διαφωνίες. Διαφωνίες που με τρόμαξαν, τόσο με το περιεχόμενό τους όσο και με την προέλευσή τους. Σχόλια περι εκτελέσεων πολιτικών έπειτα απο έκτακτα στρατοδικεία με ξένους δικαστές. Περι επαναστάσεων και περισσότερων εκτελέσεων, περι δήμευσης περιουσιών όλων των πολιτικών. Το πιο τρομακτικό όμως ήταν πως τα σχόλια προερχόντουσαν από εξαιρετικά προνομιούχους Έλληνες του εξωτερικού. Από καθηγητές πανεπιστημίου, από ερευνητές, από πετυχημένους επαγγελματίες, με μεταπτυχιακά και διδακτορικά διπλώματα. Από ανθρώπους κοσμοπολίτες, πολυταξιδεμένους, διαφωτισμένους. Που έχουν εργαστεί σε πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Που ανήκουν στο 1% των Ελλήνων, λόγω υψηλής κατάρτισης, πετυχημένης σταδιοδρομίας, και κοσμοπολίτικης εμπειρίας.

Αν τέτοιος θυμός και τέτοια συναισθήματα θολώνουν την ευθυκρισία τόσο προνομιούχων Ελλήνων, τότε πώς θα σκέφτονται άλλοι; Πόσο απέχει τελικά ο τόπος από μια αιματηρή οχλοκρατία;

Έχουμε παρεξηγήσει τραγικά το τελευταίο μήνυμα του Σεφέρη. Η βαρβαρότητα της τιμωρίας του Αρδιαίου, ήταν του κάτω κόσμου. Του κάτω κόσμου δικαιοσύνη ήταν, όχι του δικού μας.

Η Ελλάδα κρέμεται από μια κλωστή. Δεν θα επιβιώσει δίχως μετριοπάθεια και ορθολογισμό. Δεν θα επιβιώσει με θυμό και οργή και μίσος και βαρβαρότητα. Αυτά θα μας οδηγήσουν σε ανείπωτες περιπέτειες.

Η μετριοπάθεια και ο ορθολογισμός είναι καθήκον και ευθύνη όλων μας, αλλά ακόμη περισσότερο όσων αγωνιστήκαμε για την επιστημονική και επαγγελματική μας καταξίωση στο εξωτερικό. Αν δεν σταθούμε στο ύψος των προνομίων μας, είναι σα να καταξεσκίζουμε την παιδεία μας και τις θυσίες μας «απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους». Σα να ρίχνουμε την ψυχή μας «στον Τάρταρο κουρέλι».

Share

Μετανάστευση στις ΗΠΑ — προεδρία Τράμπ

Πριν 6 περίπου χρόνια, με αφορμή την κρίση στην Ελλάδα, είχα παρουσιάσει έναν οδηγό μετανάστευσης στις ΗΠΑ. Εδώ και αρκετές βδομάδες όμως λαμβάνω μηνύματα για πληροφορίες σχετικά με αλλαγες στην μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Donald J Trump.

Προς το παρόν, το μόνο που γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα είναι το εξής: η μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ απέναντι σε Έλληνες πολίτες δεν έχει μεταβληθεί. Υπάρχουν όμως δυο εξαιρέσεις στην παραπάνω διαπίστωση:

  • Έλληνες μουσουλμάνοι που επισκέπτονται τις ΗΠΑ, ίσως αντιμετωπίσουν ενταντικότερο έλεγχο κατά την είσοδό τους στη χώρα, ειδικά αν το ονοματεπώνυμό τους είναι εμφανώς μουσουλμανικό.
  • Έλληνες με διπλή υπηκοότητα απο χώρα που θα κατονομάζεται σε απαγορετικό εισόδου στις ΗΠΑ, δεν θα μπορούν να ταξιδέψουν.

Είναι πιθανόν στους επόμενους μήνες να δούμε μια αναθεώρηση της γενικής μεταναστευτικής πολιτικής στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα όσον αφορά τις προϋποθέσεις αδειών εργασίας (βίζα τύπου H1B για παράδειγμα), και την προτεραιότητα με την οποία απονέμονται πράσινες κάρτες. Επίσης πιθανολογείται η κατάργηση της λοταρίας πράσινης κάρτας.

Τίποτα όμως απο τα παραπάνω δεν είναι βέβαιο. Αν και όταν δρομολογηθούν ουσιαστικές αλλαγές στη μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ γενικά, και αλλαγές που αφορούν Έλληνες πολίτες ειδικά, θα τις παρουσιάσω στο ιστολόγιο εδώ.

Share

Περι ραδιοφωνίας και αεροπλοΐας

Πριν λίγα χρόνια ήμουν προσκεκλημένος σ΄ένα τοπικό λύκειο συζητώντας με τελειόφοιτους περι τεχνολογίας και επιστήμης. Μια μαθήτρια με ρώτησε ποιά θεωρώ πως είναι τα σημαντικότερα τεχνολογικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας. Δίχως δεύτερη σκέψη απάντησα: ραδιοφωνία και αεροπλοΐα.

Χτές έλαβα ένα email από την μαθήτρια που μου έκανε την παραπάνω ερώτηση. Είναι πια μεταπτυχιακή φοιτήτρια σε καλό πολυτεχνείο και ασχολείται με την ιστορία της επιστήμης. Ήθελε να ρωτήσει γιατί διάλεξα τις δυο συγκεκριμένες τεχνολογίες. Είχα ξεχάσει την ερώτηση, αλλά όχι την απάντηση.
Continue reading

Share

Ο Πατριώτης — μετάφραση

Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων, φέρεται να είπε κάποτε ο Samuel Johnson. Δεν υπάρχει όμως κάποια ιστορική πηγή που να τεκμηριώνει το απόφθεγμα αυτό. Γνωρίζουμε, εμμέσως πως ο Johnson ίσως να είπε αυτό το πράγμα σε κάποια ομιλία του τον Απρίλιο του 1775.
Continue reading

Share