Κυβερνητική μετάβαση
Η κυβερνητική μετάβαση στην μεταπολιτευτική Ελλάδα γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες αμέσως μετά τις εκλογές. Η στιγμιαία αυτή μετάβαση ίσως οφείλεται σε ιστορικά παρωχημένους λόγους, ίσως όμως να οφείλεται και στην παραδοσιακή προχειρότητα της πολιτικής ζωής. Όπως και να ‘χει όμως, πιστεύω πως είναι καιρός να συζητήσουμε την διαδικασία παράδοσης-παραλαβής εκτελεστικής εξουσίας στην Ελλάδα σήμερα.
Η πρόσφατη περιπέτεια της κυβέρνησης Παπανδρέου, για την πλήρωση 88 θέσεων ειδικών και γενικών γραμματέων, μέσα από διάφανες, υποτίθεται, διαδικτυακές διαδικασίες είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αν η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση είχε μπροστά της ένα χρονικό διάστημα 30-60 ημερών, προκειμένου να προετοιμαστεί και να στελεχωθεί, πολλά από τα προβλήματα που βλέπουμε σήμερα θα είχαν αποφευχθεί.
Το σύστημα της κυβερνητικής μετάβασης λειτουργεί στις ΗΠΑ υποδειγματικά και αποτελεσματικά εδώ και δεκαετίες. Εκλογές για την ανάδειξη των ύπατων αξιωματούχων της εκτελεστικής εξουσίας γίνονται κάθε 4 χρόνια — δεν υπάρχει η κακοφωνία των πρόωρων εκλογών. Οι εκλογές γίνονται το Νοέμβριο κι ο νέος πρόεδρος ορκίζεται τον Ιανουάριο. Στο διάστημα των 2 μηνών που μεσολαβεί, το επιτελείο του νέου προέδρου αναλαμβάνει την αναζήτηση και διορισμό των κυβερνητικών στελεχών. Έτσι φτάνουμε στον Ιανουάριο με το νέο πρόεδρο να έχει πλαισιωθεί από τα υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησής του.
Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο δεν επιθυμούμε αυτό τον βαθμό οργάνωσης και λειτουργίας στο πολίτευμά μας; Πιστεύω πως το πολίτευμα έχει ωριμάσει πλέον και μπορούμε να δεχτούμε την απερχόμενη κυβέρνηση σε μεταβατικό ρόλο για 4-8 βδομάδες, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στην επερχόμενη κυβέρνηση να προετοιμαστεί καλύτερα για το έργο της.
Ένα από τα προβλήματα του αμερικανικού συστήματος είναι πως για το διάστημα 2-3 μηνών που μεσολαβούν μεταξύ των εκλογών και της ορκομωσίας του νέου προέδρου, είναι πιθανόν να δημιουργηθεί κενό εξουσίας. Οφείλουμε να μετρήσουμε το κόστος που πληρώνουμε από τη σημερινή ανοργανωσιά στην Ελλάδα και να το συγκρίνουμε με το κόστος ενός υποθετικού κενού εξουσίας. Το κενό εξουσίας μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσα από μια καλύτερα οργανωμένη διοίκηση.
Θα άξιζε να συζητούσαμε τις πιθανότητες μιας καλύτερα οργανωμένης μετάβασης, στο πλαίσιο της αναθεώρησης του εκλογικού νόμου.
