Η ελπίδα, την ώρα που σκοτεινιάζει

Αυτές τις ώρες της αγανάκτησης, της οργής, της θλίψης, της απογοήτευσης, αναζητώ ελπίδα.  Ελπίδα πως ο τόπος δεν θα βουλιάξει άλλο, ελπίδα πως κάτι καλό θα βγει μέσα από τον πόνο, το αίμα, τις στάχτες, και τα δάκρυα.

Παλεύει μέσα μου ο κυνισμός με την ελπίδα.  Τι καλό προέκυψε τόσα χρόνια από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ;  Η διαχείριση της εξουσίας από τα δυο κόμματα, οδήγησε την κοινωνία εδώ που βρίσκεται σήμερα.  Έχει επιβληθεί στον τόπο ένα κομματικό καθεστώς που εξυπηρετεί μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα και πνίγει κάθε ειλικρινή πρωτοβουλία πολιτικής δράσης.  Είχα γράψει, μαζί με τον παλιό μου φίλο Περικλή Κωνσταντινίδη, κάποιες ιδέες που θα επέτρεπαν να ανθήσει νέα πολιτική δράση στην Ελλάδα.

Παρακολουθώ αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο τις συζητήσεις και τις ιδέες που καταθέτουν άνθρωποι που δεν έχω γνωρίσει και που θα ήθελα να τους σφίξω το χέρι εξ’ αιτίας αυτών που γράφουν.  Ανακαλύπτω ανθρώπους που μιλούν νηφάλια για το πώς θα μπορέσουμε να σηκωθούμε λιγο ψηλότερα, λίγο καλύτερα.

Η ελπίδα δηλαδή που αναζητώ υπάρχει στα προσωπα και στις ιδέες αυτών των ανθρώπων.  Που την ώρα της κρίσης, την ώρα που σκοτεινιάζει, την ώρα που ακόμη και η ίδια η κυβέρνηση ἐν εἴδη γελοίας λογοδιάρροιας προσφέρει την ανικανότητά της, την ώρα αυτή εμφανίζονται άτομα με ιδέες, με λόγο, με ψυχραιμία και κοιτούν μπροστά.

Δεν υπάρχει αίμα που να ζητάει εκδίκηση.  Είναι προσβολή στη μνήμη του νεκρού παιδιού να μιλούν κάποιοι εξ’ αίματός του. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε πως το αίμα που χύνεται — πάντοτε άδικα, πάντοτε πρόωρα — είναι δύναμη για όλους μας, για να δουλέψουμε πολύ, για να βρεθούμε χιλιάδες στους τροχούς, για να γυρίσει ο ήλιος.

Η στροφή του ήλιου δεν είναι εκδίκηση.  Είναι το μέλλον μας και αποτελεί την ελπίδα μας.  Αυτή που διαφαίνεται θαμπά, στην αρχή, καθώς το σκοτάδι απλώνεται γύρω μας.

Την ώρα που σκοτεινιάζει λοιπόν, βρίσκεται μια ελπίδα.  Βρίσκονται λίγοι άνθρωποι με θάρρος  και με τόλμη και με συναίσθηση της στιγμής.  Σηκώνουν το σκοτάδι και αφήνουν να φανεί για λίγο η ελπίδα και το μέλλον.  Για να γνωρίζουμε πως θα τα συναντήσουμε λίγο αργότερα, αν σηκωθούμε λίγο ψηλότερα.

Καὶ οὕτως͵ ὦ Γλαύκων͵ μῦθος ἐσώθη καὶ οὐκ ἀπώλετο͵ καὶ ἡμᾶς ἂν σώσειεν͵ ἂν πειθώμεθα αὐτῷ͵ καὶ τὸν τῆς Λήθης ποταμὸν εὖ διαβησόμεθα καὶ τὴν ψυχὴν οὐ μιανθησόμεθα

Share
  • Pingback: Η ελπίδα, την ώρα που σκοτεινιάζει — ροη σταχυολόγων()

  • καλό πραγμα να σε βλέπω και λίγο αισιόδοξο .. είναι το μόνο που σου λείπει κατά την άποψη μου (άντε και λίγο χιούμορ) 🙂

    προτείνω ένα 3ο (σε σχέση με τις 2 προτάσεις σας σε προηγούμενο ποστ):

    να μετράται το ποσοστό της αποχής και τα λευκά και να δίνονται ανάλογος αριθμός εδρών σε πολίτες που θα κληρώνονται (με θητεία 1 μήνα έκαστος) ως εκπρόσωποι μας

    αν αποχή / λευκά είναι περίπου 20%, να δίνονται 40 έδρες σε κληρωτούς εκπροσώπους

  • καλό πραγμα να σε βλέπω και λίγο αισιόδοξο .. είναι το μόνο που σου λείπει κατά την άποψη μου (άντε και λίγο χιούμορ) 🙂

    προτείνω ένα 3ο (σε σχέση με τις 2 προτάσεις σας σε προηγούμενο ποστ):

    να μετράται το ποσοστό της αποχής και τα λευκά και να δίνονται ανάλογος αριθμός εδρών σε πολίτες που θα κληρώνονται (με θητεία 1 μήνα έκαστος) ως εκπρόσωποι μας

    αν αποχή / λευκά είναι περίπου 20%, να δίνονται 40 έδρες σε κληρωτούς εκπροσώπους

  • j christophe

    Το ότι υπάρχουν άνθρωποι όπως εσύ να αναλύουν τόσο νηφάλια και ποιητικά τη κατάσταση δείχνει πως η ανθρωπιά και η ελπίδα δεν χάθηκαν.Ευχαριστώ.

  • j christophe

    Το ότι υπάρχουν άνθρωποι όπως εσύ να αναλύουν τόσο νηφάλια και ποιητικά τη κατάσταση δείχνει πως η ανθρωπιά και η ελπίδα δεν χάθηκαν.Ευχαριστώ.

  • Δρ. No

    Τα δυο μεγάλα κόμματα οδήγησαν την Ελλάδα στο βούρκο της αναξιοκρατίας, της μετριότητας και του ρουσφετιού. Σύμφωνοι. Τι υπάρχει όμως από κει και πέρα; Ένα ΚΚΕ που το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η αποκατάσταση της μνήμης του Στάλιν και δύο κόμματα στο δεξιό και το αριστερό άκρο του πολιτικού φάσματος που συναγωνίζονται σε λαϊκισμό και παίζουν με τις ευαισθησίες και τα ταμπού της εκλογικής τους πελατείας χωρίς να έχουν τίποτε να συνεισφέρουν στο δημόσιο διάλογο. Τα ΜΜΕ είναι στα χέρια των ευνοημένων του συστήματος, αυτών που δεν τους συμφέρει η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και κάνουν ότι μπορούν για να το συντηρήσουν. Ο λαός, είτε μέσα στην απάθεια του ψιλοβολεμένου είτε μέσα στην αγωνία και την ανασφάλεια γαντζώνεται στους παραδοσιακά ισχυρούς της πολιτικής, και δεν φαίνεται καμμιά ζήτηση σχηματισμού νέου κόμματος που να έχει να προτείνει κάτι διαφορετικό για τη χώρα από κάτω. Ψύχραιμες και υπεύθυνες φωνές υπήρχαν πάντα. Ήταν όμως απομονωμένες και πολλές φορές οι ίδιοι άνθρωποι που ξέρουν τι πρέπει να γίνει και το λένε κατ’ ιδίαν, στο δημόσιο βίο τους κάνουν τα αντίθετα για οποιονδήποτε λόγο. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμμεριστώ την όποια αισιοδοξία σας, ειδικά μετά το μπαράζ αλαβανιάς που έχουμε υποστεί τις τελευταίες μέρες εδώ.

  • Δρ. No

    Τα δυο μεγάλα κόμματα οδήγησαν την Ελλάδα στο βούρκο της αναξιοκρατίας, της μετριότητας και του ρουσφετιού. Σύμφωνοι. Τι υπάρχει όμως από κει και πέρα; Ένα ΚΚΕ που το μόνο που το ενδιαφέρει είναι η αποκατάσταση της μνήμης του Στάλιν και δύο κόμματα στο δεξιό και το αριστερό άκρο του πολιτικού φάσματος που συναγωνίζονται σε λαϊκισμό και παίζουν με τις ευαισθησίες και τα ταμπού της εκλογικής τους πελατείας χωρίς να έχουν τίποτε να συνεισφέρουν στο δημόσιο διάλογο. Τα ΜΜΕ είναι στα χέρια των ευνοημένων του συστήματος, αυτών που δεν τους συμφέρει η αλλαγή του πολιτικού σκηνικού και κάνουν ότι μπορούν για να το συντηρήσουν. Ο λαός, είτε μέσα στην απάθεια του ψιλοβολεμένου είτε μέσα στην αγωνία και την ανασφάλεια γαντζώνεται στους παραδοσιακά ισχυρούς της πολιτικής, και δεν φαίνεται καμμιά ζήτηση σχηματισμού νέου κόμματος που να έχει να προτείνει κάτι διαφορετικό για τη χώρα από κάτω. Ψύχραιμες και υπεύθυνες φωνές υπήρχαν πάντα. Ήταν όμως απομονωμένες και πολλές φορές οι ίδιοι άνθρωποι που ξέρουν τι πρέπει να γίνει και το λένε κατ’ ιδίαν, στο δημόσιο βίο τους κάνουν τα αντίθετα για οποιονδήποτε λόγο. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να συμμεριστώ την όποια αισιοδοξία σας, ειδικά μετά το μπαράζ αλαβανιάς που έχουμε υποστεί τις τελευταίες μέρες εδώ.

  • Miltaras

    Ρωτάς τι καλό μας πρόσφεραν τα 2 κόμματα. Θα σε απαντήσω με ένα σκετσάκι των ΑΜΑΝ από το 2000.
    -Τι θα ψηφίσετε;
    -ΠΑΣΟΚ. Είμαι μετανάστης στη Γερμανία και 20 χρόνια ΠΑΣΟΚ με έκαναν να αγαπήσω εδώ που είμαι.
    Οπότε, μάθετε να αγαπάτε το Σικάγο και αφήστε μας εμάς να προσπαθούμε μέχρι να την κάνουμε από εδώ.

  • Miltaras

    Ρωτάς τι καλό μας πρόσφεραν τα 2 κόμματα. Θα σε απαντήσω με ένα σκετσάκι των ΑΜΑΝ από το 2000.
    -Τι θα ψηφίσετε;
    -ΠΑΣΟΚ. Είμαι μετανάστης στη Γερμανία και 20 χρόνια ΠΑΣΟΚ με έκαναν να αγαπήσω εδώ που είμαι.
    Οπότε, μάθετε να αγαπάτε το Σικάγο και αφήστε μας εμάς να προσπαθούμε μέχρι να την κάνουμε από εδώ.