Σύμφωνο Συμβίωσης και Ομόφυλα Ζευγάρια

Εδώ και μέρες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι ακροβατούν στα όρια ενός θεμελιώδους ζητήματος που προέκυψε έπειτα από την καταδίκη της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Ελλάδα καταδικάστηκε επειδή απέκλεισε από το σύμφωνο συμβίωσης τα ομόφυλα ζευγάρια (νόμος 3719/2008).

Ο αποκλεισμός συνιστά κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας ισονομίας.

Το ζήτημα δηλαδή δεν είναι αν η κοινωνία συμφωνεί ή όχι με την ομοφυλοφιλία, αν η εκκλησία την ανέχεται, κι αν πρόκειται για βιολογική ή άλλη ιδιαιτερότητα. Το θεμελιώδες ζήτημα είναι το εξής: ισονομία.

Ενώπιον του νόμου δεν υπάρχουν άτομα δεύτερης κατηγορίας. Σε μια δημοκρατία δεν δικαιολογείται διαχωρισμός δικαιωμάτων με βάση φυλετικά, γενετήσια, θρησκευτικά, ή βιολογικά χαρακτηριστικά.

Είναι ντροπή για την Ελλάδα που το 2013 η Ελληνική Διοίκηση μισθοδοτεί μισανθρώπους σαν τον Μητροπολίτη Πειραιώς.

Είναι ντροπή για την Ελλάδα που το 2013 δεν υπάρχει ένα δημόσιο πρόσωπο με τη ηθικό ανάστημα να θέσει το ζήτημα ως έχει: ισονομία και τίποτα περισσότερο.

Είναι ντροπή για την Ελλάδα που το 2013 οι πολιτικοί της βαυκαλίζονται με την εθελοτυφλία πως η κοινωνία μας δεν είναι ακόμη έτοιμη. Ανέτοιμη για τι; Για ισονομία;

Η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια είναι καθαρά θέμα ισονομίας, δηλαδή θεμελιώδους ανθρωπίνου δικαιώματος. Τα υπόλοιπα είναι λόγια του αέρα.

Share