Διαύγεια αξίας €2,43

Πρόκειται για γελοίο νόμο, για γελοία εφαρμογή του, ή απλώς για γελοίους υπαλλήλους; Δέστε ανάρτηση απόφασης στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ για έγκριση πληρωμής ταχυδρομικών τελών ύψους δύο ευρώ και σαραντα-τριών λεπτών (αριθμητικώς: €2,43).

Δεν αποκλείεται με περισσή δόση χιούμορ ο διευθυντής του Ινστιτούτου να δημοσιεύει την απόφαση σε πιστή τήρηση του νόμου προκειμένου να αποδείξει πόσο γελοίος μπορεί να είναι ένας νόμος-βιτρίνα.

Πόσο κόστισε η σύνταξη, έγκριση και δημοσίευση μιας απόφασης για €2,43;  Δέκα, 20 ευρά;  Υποκρισία δεν είναι αυτό το πράγμα;

Share
  • @ngel

    Έτσι… διαφάνεια με κάθε κόστος!

  • Μα είναι η καθημερινή γραφειοκρατία, τίποτε περισσότερο. Αντί να χτυπηθεί η γραφειογρατία πλασάρεται ως πανάκεια η δημοσίευση των αποφάσεων στη Διαύγεια. Το τρίτο βήμα μετά το πρώτο· παρόμοιο είναι και το «Ψηφιακό Σχολείο», δυστυχώς. Άσε που με τόσα και τόσα άσχετα που ανεβαίνουν στη Διαύγεια γίνεται δύσκολο να βρεις αυτό που πραγματικά κάνει τη διαφορά.

  • πρόκειται για γελοίο νόμο, λ:ηρ. Θα ‘πρεπε να σου πληρώνουν μεροκάματο για να καταφέρεις να παρακολουθήσεις το σύνολο των πράξεων ενός υπουργείου μόνο. Όταν δεν υπάρχει τρόπος να ξεχωρίσεις τα δυόμιση ευρώ απ’ τα δυόμιση εκατομμύρια ευρώ (δες πχ τίτλους στο feed του υπροπο – 90% είναι “Έγκριση πίστωσης υπ’ αριθ.. …” χωρίς να αναφέρεται ούτε θέμα, ούτε ποσό), απλώς η κυβέρνηση μας κοροϊδεύει ψιλό γαζί. Το κάνει για διάφορα θέματα, με διάφορους τρόπους. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά σ’ αυτό το θέμα;

  • Η πράξη έγκρισης του ποσού αυτού γίνεται έτσι και αλλιώς διοικητικά. Ποτέ ξανά, όμως, δεν είχε την ευκαιρία ο πολίτης να μπορεί να την διαβάσει.

    • Άλλο η έγκριση και άλλο η ανάρτηση της απόφασης. Κάποιος υπάλληλος συνέταξε την απόφαση. Κάποιος την πρωτοκόλλησε. Κάποιος την πήγε στον διευθυντή για υπογραφή. Κάποιος την ανάρτησε στη Διαύγεια. Χαμένες εργατοώρες για €2,43.

      Διαφάνεια σημαίνει να γνωρίζουμε στο τέλος του χρόνου πόσα ξόδεψε ο συγκεκριμένος φορέας για ταχυδρομικά, πώς συγκρίνεται το ποσό με τις αντίστοιχες δαπάνες παρομοίων φορέων, πόσο ανέβηκε ή κατέβηκε σε σχέση με προηγούμενες διαχειρίσεις, πώς συγκρίνεται με το προϋπολογισθέν ποσό κτλ.

      Είναι αυτό που λέει ο Νότης παρακάτω: γραφειοκρατία στο pdf. Όταν παραθέτεις 1 νόμο, 1 προεδρικό διάταγμα, και δυο ΦΕΚ, για να εγκρίνεις €2,43, τότε το παιχνίδι έχει χαθεί big time.

      Αντί για ένα procure-to-pay σύστημα στην Ελλάδα η διαφάνεια δήθεν κατοχυρώνεται με PDFs των €2,43;

      Ή μας κοροϊδεύουν λοιπόν ή δεν έχουν ιδέα από διακυβέρνηση.

  • Υπάρχει κάτι γελοίο σε αυτή την περίπτωση, όντως. Αλλά αυτό δεν είναι ότι δημοσιεύεται στο “Διαύγεια”. Το γελοίο είναι ότι ο Διευθυντής του Ινστιτούτου πρέπει να συντάξει απόφαση (και μάλιστα να την τεκμηριώσει!) για να γίνει αυτή η δαπάνη -κάτι που θα έπρεπε να είναι απόφαση, ξέρω γω, της γραμματέως του. Από την στιγμή που αυτό το τετριμμένο θέμα γίνεται αρμοδιότητα του Διευθυντή, θα εμφανιστεί και στο Διαύγεια.

    Σε αυτή την περίπτωση, το Διαύγεια αναδεικνύει ακριβώς τον στρεβλό, παράλογο και αναποτελεσματικό τρόπο που λειτουργεί το Δημόσιο και πολλοί οργανισμοί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

  • Pingback: Tweets that mention Διαύγεια αξίας €2,43 | λ:ηρ -- Topsy.com()

  • Ποτε θα σταματήσουμε να βγάζουμε τα δεδομένα με μορφή σκαναρισμένων doc αρχείων; Δηλαδή η ύπαρξη 100,000 έγγραφων είναι “διαφάνεια”; Κάτι σαν την Goldman που πέταξε 5 terabytes unprocessed data στο SEC για να αποφύγει ουσιαστικά την έρευνα σε βάρος της…

    Να βγούνε όλες οι δαπάνες στο δίκτυο. Ακόμα και των 2.54 ευρώ. Αλλά σε machine-readable format. Οπως κάνει και η πόλη της Νέας Υόρκης στο http://www.nyc.gov/html/datamine/html/home/home.shtml

    Και ο καθένας ας φτιάξει την εφαρμογή που θέλει χρησιμοποιώντας τα δεδομένα.

    • Πάνο, οι εγγραφές του diavgeia.gov.gr, όπως φαίνεται και από το παράδειγμα του post, http://et.diavgeia.gov.gr/f/ite/ada/4%CE%99%CE%97%CE%A5469%CE%97%CE%9A%CE%A5-0, δεν είναι “σκαναρισμένα doc”. Έχουν πολλά meta-data *και* το σχετικό “σκαναρισμένο” έγγραφο. Δεν ξέρω αν γίνονται exposed σε κάποιο XML format, φαντάζομαι ότι αν όχι, είναι θέμα χρόνου.

      Όχι πως δεν υπάρχουν 1000 πράγματα που μπορούν να βελτιωθούν, αλλά και αυτό που γράφεις είναι ανακριβές.

      • Διόρθωσα το post για να φανεί καλύτερα το επιχείρημα: Η βασική κριτική: PDF/html/doc/whatever-non-machine-readable = διαφθορά με επίφαση διαφάνειας.

        Υποτίθεται ότι το πλεονέκτημα του να μην έχουμε κάνει τίποτα τα τελευταία 15 χρόνια και να εφαρμόζουμε τελευταίοι μια τεχνολογία, είναι το ότι έχουμε μάθει από τα λάθη των προηγουμένων και δεν τα επαναλαμβάνουμε. Γιατι, γιατί, φτίαχνουμε database-to-web 15 χρόνια μετά και δεν φτιάχνουμε κατευθείαν API’s;

        Το ότι τα δεδομένα είναι απαραίτητο να είναι machine readable δεν είναι γκρίνια του καναπέ. Είναι το ουσιαστικό σημείο. Ο αυτοματος έλεγχος και η εύκολη στατιστική επεξεργασία είναι το βασικό κομμάτι της διαφάνειας.

        Ορίστε ένα παράδειγμα οργανισμού που χρησιμοποιεί τα δεδομένα για έλεγχο: http://www.propublica.org/ (disclosure: είμαι pro-bono advisor της ProPublica για θέματα crowdsourcing)

  • MichalisP

    Μπορούμε να δούμε το ποτήρι μισογεμάτο παρακαλώ;
    Ας δούμε τέτοιες αποφάσεις ως αφορμή για βελτίωση, όχι ως ένδειξη σαπίλας.
    Και μη ξεχνάμε ότι η διαύγεια είναι ακόμα στα ξεκινήματα.
    Ας μην είμαστε μίζεροι για κάτι που ίσως είναι από τις καλύτερες δράσεις αυτής της κυβέρνησης.
    μάι του σεντς,
    Μιχάλης Π.

  • Kryfo Onoma

    Και που το πρόβλημα;

    Από τη στιγμή που υπάρχει το έγγραφο σιγά μη κοστίζει 20 ευρώ για να αναρτηθεί. Σε ένα στοιχειωδώς οργανωμένο γραφείο αυτό θα είναι θέμα 1-2 κλικ.

    Θα ήταν πολύ χειρότερο να μην αναρτηθεί. Γιατί αν βάλεις κανόνες ότι κάποια μπορεί να μην αναρτηθούν αυτοί σίγουρα θα λειτουργήσουν ως κάλυψη για κάποιους υπαλλήλους να το γενικεύσουν (“νόμιζα ότι δε χρειάζεται …”). Ας μπαίνουν λοιπόν όλα στα διαδίκτυο κι ας αναλάβουν τον έλεγχο όσοι ενδιαφερόμενοι για κάθε αντικείμενο υποβοηθούμενοι από search engines.

    Για το συγκεκριμένο νόμο, δεν ξέρω τι ατέλειες μπορεί να έχει στην εφαρμογή του τώρα στην αρχή, αλλά ήταν το όνειρό μου εδώ και χρόνια να υπάρξει κάτι τέτοιο μπας και καταφέρουν οι πολίτες να ελέγχουν το κράτος και τους άλλους πολίτες. Το μόνο που μπορώ να πω για το συγκεκριμένο νομοθέτημα είναι ένα “μπράβο, κι άλλα τέτοια”.