Να παραιτηθεί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

Το παρόν ιστολόγιο αναδημοσιεύει κείμενο του Σταύρου Τσακυράκη, για το οποίο ο συντάκτης μηνύεται από την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Η αναδημοσίευση γίνεται ως ένδειξη συμπαράστασης στον κ. Τσακυράκη αλλά και  ως διαμαρτυρία απέναντι στον περιορισμό της ελεύθερης έκφρασης. Παρόμοια στάση έχω τηρήσει και στο παρελθόν (βλ. αγωγή Καμμένου κατά Πετρουλάκη, και αγωγή Κουρή κατά Πετρουλάκη).

Να παραιτηθεί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

του Σταύρου Τσακυράκη, πρωτοδημοσιεύτηκε στις 9 Ιουλίου 2015

Η νεοδιορισθείσα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πρώην συνδικαλίστρια, κ. Βασιλική Θάνου, προέβη σε μια πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό ενέργεια. Απέστειλε σε όλους τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών της ΕΕ επιστολή για να τους ενημερώσει “κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος.” Στην επιστολή της προβαίνει σε σωρεία πολιτικών κρίσεων από την ερμηνεία της ψήφου στο δημοψήφισμα μέχρι την εκτίμηση για την πολιτική των Μνημονίων και την άποψη ότι οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη αλλά μόνο οι κυβερνήσεις.

Ιδού ένα απόσπασμα της επιστολής:

Οι ΄Ελληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.”

Αυτά δεν τα λέει κάποιος πολιτικός αλλά η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου σε συναδέλφους της δικαστές. Είναι φανερό ότι όχι μόνο δεν κατανοεί την επιταγή της αποχής της ιδίας από πολιτικές κρίσεις αλλά είναι τόσο αφελής ώστε δεν υποψιάζεται καν ότι οι δικαστές των άλλων χωρών θα τραβούν τα μαλλιά τους διαπιστώνοντας ότι ανώτατος δικαστικός λειτουργός μιλά ως πολιτικάντης.

Η επιστολή της κ. Θάνου καταβαραθρώνει τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει την χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά. Δεν μπορεί να παραμένει στη θέση της. Περιμένω την αντίδραση των ακέραιων δικαστών της χώρας μας. Να βγουν μπροστά και να πουν ότι ντρέπονται για το συμβάν και να ζητήσουν την παραίτησή της. Το ίδιο να κάνουν και οι επιφανείς και ακέραιοι πρώην δικαστές. Μετά από αυτή την επιστολή δεν μπορεί να ανεβεί στην έδρα.

Share

Fragmenta Absurda Graeca X.IV.MMXV

Fragmentum Primum

Η «πληρωμή της ιατρικής επίσκεψης και πράξεων με πιστωτική κάρτα […] δεν θα συμβάλλει στην πάταξη της φοροδιαφυγής, καθώς πρόκειται για παροχή υπηρεσιών και όχι για προϊόν και δεν μπορεί κατ΄ αυτόν τον τρόπο να ελεγχθεί.» Αυτό ισχυρίζεται ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών σε ανακοίνωσή του στις 02.10.15. Σ’ αυτούς τους ανθρώπους — συλλογικά — εμπιστευόμαστε τη ζωή μας.

Fragmentum Secundum

Άδωνις Γεωργιάδης. Εκπρόθεσμος. Πιο ιδανικός υποψήφιος για την αρχηγία κόμματος σε μια χώρα γενικώς εκπρόθεσμη, δεν υπάρχει.

Fragmentum Tertium

Ο Δημήτρης Δημητριάδης μεταφράζει το Πεθαίνω Σαν Χώρα, στα μεταμοντέρνα Ελληνικά και δημοσιεύει τη μετάφραση στο Lifo. Αυτόκλητοι Anton Ego στο διαδίκτυο ξεσπαθώνουν κατά του λογοτέχνη.

 

Share

Sir Nicholas Winton, 1909-2015

Nicholas_Winton_in_Prague

Sir Nicholas Winton. (Φωτογραφία: Wikepedia).

Γεννήθηκε το 1909 και πέθανε πλήρης ημερών την 1η Ιουλίου 2015. Ο Nicholas Winton ήταν ένας από τους πιο αξιόλογους Ανθρώπους του 20ου αιώνα. Για 9 μήνες πριν το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και με τη βοήθεια λίγων γνωστών του, οργάνωσε τη διάσωση 669 εβραιόπουλων, φυγαδεύοντας τα με τρένο από την Τσεχοσλοβακία στην Αγγλία.

Ο ίδιος δεν μίλησε ποτέ δημόσια για τον ρόλο του στην επιχείρηση που αργότερα ονομάστηκε Kindertransport. Τυχαία το 1988 η σύζυγός του βρήκε στη σοφίτα του σπίτιού τους, το ημερολόγιό του και τις σημειώσεις του από την επιχείρηση Kindertransport. Όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του, είπε πως την ουσιαστική και δυσκολότερη δουλειά την έκανε κάποιος συνεργάτης του.

Την ίδια χρονιά το BBC τον κάλεσε σε μια εκπομπή στην οποία — δίχως να το γνωρίζει ο ίδιος — βρέθηκε περιστοιχισμένος από τα παιδιά που διέσωσε πριν 60 σχεδόν χρόνια. Ενήλικες πια, τα άτομα αυτά συνάντησαν επιτέλους τον άνθρωπο που τους έσωσε.

Μετά την αποκάλυψη του ρόλου του και παρά τη σεμνότητα και διακριτικότητά του ο Nicholas Winton τιμήθηκε όπως του άρμοζε. Η μεγαλύτερη τιμή όμως είναι ίσως το παράδειγμα ανθρωπιάς που μας αφήνει ως κληρονομιά.

 

Share

Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν

 

Σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον Ανδρέα Πετρουλάκη αναδημοσιεύω παρακάτω το κείμενο του με τίτλο «Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν». Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο protagon στις 17.03.2015. Αφορμή για την αναδημοσίευση αποτελεί η αγωγή για δυσφήμιση που κατέθεσε ο Πάνος Καμμένος κατά του Ανδρέα Πετρουλάκη και του protagon, για το παρακάτω κείμενο.

Π. Καμμένος. Έχουν αρχίσει και του μοιάζουν

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

H συμμετοχή του κ. Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου ήταν κάρφος στο μάτι των κομμάτων που τη στήριξαν. Ουδέποτε ξέπλυναν την ντροπή εκείνη, κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΔΗΜΑΡ αργότερα, που υποχρεώθηκε να συγκυβερνήσει με τον γνωστού φιλοχουντικού και τραμπούκικου παρελθόντος κ. Βορίδη. Όπως ήταν φυσικό όλοι οι αριστεροί αναλυτές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, επί μία τριετία άρχιζαν και τέλειωναν κάθε σκέψη τους με την αναφορά στο όνειδος αυτό. Και δικαίως. Το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ήταν ένα τυπικό ακροδεξιό εθνολαϊκίστικο κόμμα που οι θέσεις του για το μεταναστευτικό, τα εθνικά θέματα, τα θέματα της κοινωνίας και τον ρόλο της εκκλησίας, λογικά θα έκαναν κάθε αριστερό να ανατριχιάζει.

Ο κ. Καμένος και το δικό του κόμμα έχουν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά. Είναι βγαλμένος από την ίδια μήτρας της έξαλλης εθνολαϊκίστικης ακροδεξιάς με κάπως πιο εμπλουτισμένο ρεπερτόριο με αεροψεκασμούς, υδατάνθρακες και οπερετικές αλληλοδωροδοκίες σε μοντάζ Λαζόπουλου. Επιπλέον, ο ίδιος ο αρχηγός, παρά το φλογερό ταμπεραμέντο του δεν έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τις οff shore εταιρείες και το αδήλωτο κότερο που του καταλογίζουν. Θα περίμενε λοιπόν εύλογα κανείς, όλοι οι αριστεροί δημοσιολόγοι να υποδέχονταν με την ίδια φρίκη τη συμμετοχή του κόμματος των ΑΝΕΛ στην Κυβέρνηση, και μάλιστα της πρώτη φορά αριστεράς, όπως είχε συμβεί και με το ΛΑΟΣ. Αμ δε. Άκρα του τάφου σιωπή. Όσο ακούγαμε τρία χρόνια για τον διορισμό του κ. Βορίδη από τον Παπαδόπουλο, άλλο τόσο δεν ακούσαμε τώρα για τους λόγους και τα βιβλία που έγραφε ο Γεωργαλάς για τον κ. Καμμένο. Ούτε καν από εκείνους τους πιστούς στον Ανδρέα παλιούς Πασόκους, τώρα ΣΥΡΙΖΑ – λησμόνησαν ότι του είχε αφιερώσει το πρώτο του βιβλίο δείχνοντάς τον ως αρχηγό της 17 Νοέμβρη.

Ο κομματικός πατριωτισμός, δυσάρεστη έκπληξη κυρίως για τους ανεξάρτητους δημοσιογράφους, και η παράνοια του αντιμνημονιακού μετώπου, έχει μέχρι στιγμής βυθίσει σε βαθιά σιωπή τους πάλαι ποτέ αδέκαστους τιμητές της ακροδεξιάς. Και αυτό είναι το λιγότερο. Ενώ ο κ. Καρατζαφέρης αρκείτο στον ανώδυνο ρόλο του τηλεοπτικού κονφερασιέ της κυβέρνησης εκείνης, ο κ. Καμμένος σέρνει το χορό στην παραχάραξη της αριστερής φυσιογνωμίας της τωρινής. Ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι τόσο άμεσα να έχει επαληθευθεί η αθάνατη ρήση του Χατζηδάκι «όταν το πρόσωπο του τέρατος δεν σε τρομάζει έχεις αρχίσει να του μοιάζεις». Δυστυχώς, για όλους μας, έχουν αρχίσει να του μοιάζουν.

Το κόμμα που ήταν κατά των παρελάσεων και ξιφουλκούσε κατά του κ. Αβραμόπουλου που τις επανέφερε είναι έτοιμο να διοργανώσει ένα εθνικολαϊκό φουστανελοκίτς τερατούργημα χουντικών προδιαγραφών στο Σύνταγμα, ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Η  Πολεμική Αρετή των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο ξαναζεί και κανείς αριστερός πολιτικός ή δημοσιογράφος δεν άρθρωσε αντίρρηση.

Η πρώτη φορά αριστερή Πρόεδρος της Βουλής επισκέπτεται το Πεντάγωνο και επιθεωρεί με ύφος στρατάρχη άγημα παρέα με τον υπουργό -τι δουλειά έχει ένας Πρόεδρος της Βουλής εκεί πέρα; Ποια ακριβώς ήταν η σκοπιμότητα να ενημερωθεί για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων επί τόπου η άσχετη με το αντικείμενο πολιτειακή παράγων, πλην του τηλεοπτικού μιλιταριστικού ταρατατζούμ; Εδώ δεν περιμέναμε αντιδράσεις, η κ. Κωνσταντοπούλου είναι ιερό δισκοπότηρο της αριστερής δημοσιογραφίας.

Η πρώτη φορά αριστερή Περιφερειάρχης Αττικής πετά με τον φουσκωμένο σαν διάνο ένστολο υπουργό, με άψογο  στρατιωτικό στιλ και η ίδια- τι δουλειά έχει ένας Περιφερειάρχης σε αυτό το σόου; Ουδείς αριστερός αναρωτήθηκε.

Ο πρώτη φορά αριστερός αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας ετοιμάζει, για πρώτη φορά μετά τη Χούντα, σχέδιο εθνικής διαπαιδαγώγησης των μαθητών από τον στρατό -αρκετά είχαν αφεθεί τα παιδιά μας ανυπεράσπιστα  στο ανθελληνικό μένος της κ. Ρεπούση. Μούγκα η αριστερή ευαισθησία.

Τα φλογερά εθνικιστικά και αντιευρωπαϊκά  παραληρήματα του κ. Καμμένου αντανακλούν και χρεώνονται σε όλη την Κυβέρνηση- αυτός δεν κάθεται στα αυγά του σαν τον κ. Καρατζαφέρη. Άνοιξε βεντέτα με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έδωσε τον τόνο στην κήρυξη του ψυχρού πολέμου εναντίον της Γερμανίας- μια χαρά στρώνουμε το έδαφος για να πάμε να ζητήσουμε λεφτά, τη στιγμή που εκείνος απτόητος απολαμβάνει τον ρόλο του παίζοντας πόλεμο στο Αιγαίο με Απάτσι και φρεγάτες. Μέχρι και η τέως προστατευόμενή του κ. Ραχήλ Μακρή αναρωτήθηκε αν κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να ξοδεύει τα λεφτά μας σε οπερέτες. Δυστυχώς κάνει. Την κυβέρνηση σαν τα μούτρα του.

πηγή: protagon, 17.03.2015

Share

Νυχτοστάσιο

Σήμερα, την πιο σκοτεινή μέρα του χρόνου σκέφτομαι φίλους στην Ελλάδα που αντέχουν το σκοτάδι και τις σκιές. Φίλους παλιούς και νέους, αυτοπρόσωπους και διαδικτυακούς. Που σκέφτονται και που αντιστέκονται. Που δεν παρασύρονται από τον παραλογισμό της κρίσης. Που δεν πιστεύουν παραμύθια για τα δισεκατομμύρια του Σιώρρα, τα πετρέλαια του Αιγαίου, τις διεθνείς συνομωσίες κατά της Ελλάδας. Για ψεκασμούς. Για μαγικές λύσεις.

Τη μέρα αυτή σκέφτομαι δικούς μου ανθρώπους που ανοίγουν βιβλία, αναζητούν πηγές, και μαθαίνουν. Ανθρώπους που θησαυρίζουν με τα πιο ανεκτίμητα αγαθά που μας έχουν απομείνει: λογική, γνώση, κριτική σκέψη. Φίλους δεξιούς κι αριστερούς, μα πάνω απ όλα ανθρωπιστές και προοδευτικούς.

Ανθρώπους που δεν ανέχονται την ημιμάθεια, δεν ανέχονται την διαστρέβλωση εννοιών και θεσμών. Σκέφτομαι ανθρώπους που γνωρίζουν και σέβονται ανθρώπινα δικαιώματα. Που βλέπουν τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Που αντί για παραδειγματικές (δηλαδή εκδικητικές) τιμωρίες αόριστων υπευθύνων, αναζητούν υποδειγματικές λύσεις στα προβλήματα της κρίσης.

Φίλους και φίλες όπως την Άννα Τ., τον Αντύπα Κ., την Αρετή Γ., τη Βίβιαν Ε., τον Γιάννη Δ., τον Γιάννη Κ., τον Γιώργο Σ., τον Δημήτρη Κ., τον Ευδόκιμο Τ., τον Κώστα Κ., τον Κωστή Γκ., τον Λουκά Β., τον Μπάμπη Χ., τον Ορέστη Κ., τον Περικλή Μ., τον Περικλή Κ., τον Πολυχρόνη Μ., τον Χρήστο Ε., τον Χρήστο Σ., τον Χρήστο Γρ., τη Χριστίνα Δ., και άλλους.

Ανθρώπους που έχουν δει δυο πράγματα εκτός συνόρων. Που έχουν συγκρίνει. Που πονούν την Ελλάδα αλλα δεν της χαρίζονται. Που βλέπουν τα στραβά της και τα λένε. Δίχως φόβο. Δίχως πάθος. Επειδή μόνο έτσι μπορούμε να πάμε μπροστά: αναγνωρίζοντας τα μειονεκτήματά μας πρώτα.

Τη μέρα που στην άλλη μεριά της Γης γιορτάζουν το ηλιοστάσι, τη μέρα που η μεγαλύτερη νύχτα σέρνεται πάνω από την Ελλάδα, σκέφτομαι τους φίλους μου που κρατούν φως κι ελπίδα, γνώση και λογική μέσα τους.

Μετα τη μεγάλη νύχτα, οι μέρες γίνονται φωτεινότερες.

Καλιό ηλιοστάσι. Και καλή αντάμωση.

Share

Εκ παραδρομής, υπουργός

Το ψέμα του όσον αφορά το γάμο ομόφυλων ζευγαριών, εκ των υστέρων ο Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης το χαρακτήρισε λάθος εκ παραδρομής.

Έκανα εκ παραδρομής ένα λάθος στο ρήμα που χρησιμοποίησα για τη Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν ισχύει ότι το απαγορεύει, αλλά ότι δεν το προβλέπει. Μιλά για γάμο μεταξύ γυναίκας και άντρα. — www.in.gr 04.12.2014

Δικαιολογώντας το ψέμα του ο Υπουργός Δικαιοσύνης, λέει και δεύτερο. Ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση μιλά για γάμο μεταξύ γυναίκας και άντρα. Όμως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει νομολογήσει το 2010 πως:

στο εξής το Δικαστήριο δεν θα θεωρεί ότι το δικαίωμα γάμου που κατοχυρώνεται στο άρθρο 12 [της Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων] πρέπει σε όλες τις περιστάσεις να περιορίζεται σε γάμο μεταξύ δύο προσώπων αντιθέτου φύλου. ECHR 30141/04, παράγραφος 61.

Εικόνα μιας κοινωνίας εθισμένης στο ψέμα είναι ο δόλιος Υπουργός Δικαιοσύνης και της μοιάζει.

Share

Σκοτάδι παντού

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
κρατούσαν δίκιο οι οχτροί
κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια
σαν κάθε μέρα

Ο Έλληνας Υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απαγορεύει τον γάμο ομόφυλων ζευγαριών. Δεν χωρά ο μικρός νους του πως η Σύμβαση είναι — εξ’ ορισμού — ένα νομικό κείμενο κατά των απαγορεύσεων εις βάρος ατόμων. Πως περιορίζει μόνο τις κρατικές εξουσίες ώστε να μην παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα.

Με τρομάζει η απαγορευτική αντίληψη με την οποία ερμηνεύει ο Υπουργός Δικαιοσύνης την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιώματων. Η Σύμβαση δεν απαγορεύει τον γάμο ομοφύλων. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ψεύδεται.

Ένας ψεύτης Υπουργός Δικαιοσύνης ειναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας εθισμένης στο ψέμα. Εικοσιτέσσερις ώρες μετά την ψευδέστατη δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης κανένας θεσμικός φορέας δεν έχει υψώσει φωνή. Ούτε ένας δικηγορικός σύλλογος — έστω κι από την κάτω Αετοράχη. Ούτε ένας κοσμήτορας νομικής. Ούτε μια ένωση δικαστών ή εισαγγελέων. Και δυστυχώς κανείς αρθρογράφος με μεγάλη απήχηση δεν έχει σχολιάσει κάτι για το ψέμα του υπουργού.

Σε μια ωριμότερη χώρα, απέναντι στο ψεύδος του Υπουργού Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θεσμικοί και συλλογικοί φορείς θα είχαν ορθώσει επιστημονικό και επαγγελματικό ήθος, αποκαθιστώντας την αλήθεια και εγκαλώντας τον ψεύτη. Η σιωπή τους τραυματίζει το πολίτευμα περισσότερο από τον σκοταδισμό του Υπουργού.

 

Share

Στα τσακίδια

Με το Νίκο Ρωμανό μας χωρίζει ωκεανός. Ιδεολογικά και βεβαίως, στην κυριολεξία. Μας χωρίζουν επίσης ο τοίχος της φυλακής και 30 χρόνια. Είμαι δηλαδή από αυτούς που ο Ρωμανός απέστειλε προκαταβολικώς στα τσακίδια, δυο μέρες πριν ξεκινήσει την απεργία πείνας.

IMG_4833

Τοιχογραφία στην οδό Falls του Belfast. «The way a society treats children reflects not only its qualities of compassion and protective caring but also its sense of justice, its commitment to the future, its urge to enhance the human condition for coming generations». Φωτογραφία: λ:ηρ, 2011.

Ο Νίκος Ρωμανός πλησιάζει τις 21 μέρες απεργίας πείνας. Γνωρίζουμε πως μετά τις πρώτες 3 βδομάδες ο οργανισμός του απεργού πείνας αρχίζει να τρώει τις σάρκες του με αποτέλεσμα να χάνει μυική μάζα και μυελό.

Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Νίκος Ρωμανός επιδιώκει τις φοιτητικές άδειες που δικαιούται ως «πολιτικό εκβιασμό ώστε να [κερδίσει] ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού».

Η ιδεολογία του Νίκου Ρωμανού δεν με αφορά. Με αφορά όμως η ομαλότητα μιας αστικής δημοκρατίας, του Ελληνικού πολιτεύματος δηλαδή. Η στάση της πολιτείας απέναντι στο Νίκο Ρωμανό είναι πιο επιζήμια για πολίτευμα απ΄όσο θα ήταν ο ίδιος ελεύθερος ακόμη και ως δραπέτης.

Η θέση του Ρωμανού απέναντι στο πολίτευμα είναι ξεκάθαρη. Με τρομάζει όμως η στάση του πολιτεύματος (δια της πολιτειακής εκδικητικότητας) απέναντι στον εαυτό του. Ένα πολίτευμα με ελλειματική ισονομία, προβληματική ισοπολιτεία, και επιλεκτικό σεβασμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν περιμένει τον Νίκο Ρωμανό και τους ομοϊδεάτες του να το καταλύσουν. Έχει ήδη καταλυθεί από μόνο του.

Δεν δέχομαι ούτε για μια στιγμή πως η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού έχει να κάνει με το δικαίωμά του στην εκπαίδευση. Το δικαίωμα αυτό δεν του το ‘χει στερήσει κανείς. Στη φυλακή μπορεί να έχει βιβλία. Μπορεί να συμμετέχει στα εκπαιδευτικά προγράμματα της φυλακής. Και στα επισκεπτήρια να του κάνουν φροντιστήρια όσοι εθελοντές επιθυμούν. Μπορεί επίσης να βελτιώσει τ’ αγγλικά του και να παρακολουθεί MOOCs μέσω του διαδικτύου. Η φυλακή δηλαδή δεν του στερεί το δικαίωμα στην εκπαίδευση — δεν μπορεί όμως να το εξασκεί απεριόριστα.

Η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού αναδεικνύει την πολιτειακή ένδοια της Ελλάδας. Δείχνει πόσο ελλειματικό είναι το πολίτευμα. Τόσο ελλειματικό, που τελικά είναι εύθραυστο. Όχι υπο το βάρος ενός Νίκου Ρωμανού, όχι. Το πολίτευμα είναι εύθραυστο επειδή εδώ και χρόνια ανεχόμαστε τον επιλεκτικό σεβασμό θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επειδή ανεχόμαστε μια ανεπαρκέστατη έννοια ισονομίας και μια παρωδία ισοπολιτείας. Επειτα από τόσα χρόνια η ανοχή πλέον γίνεται συγκάλυψη και συνενοχή. Αυτή την μαυρίλα αναδεικνύει η απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού. Και γι αυτό μας αξίζουν τα τσακίδια του.

Share

Γιώργος Κουρής, η κατσαρίδα της Μεταπολίτευσης

Σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον Ανδρέα Πετρουλάκη αναδημοσιεύω παρακάτω το κείμενο του με τίτλο «Γιώργος Κουρής, η κατσαρίδα της Μεταπολίτευσης». Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο protagon στις 18.10.2014. Αφορμή για την αναδημοσίευση αποτελεί η αγωγή για δυσφήμιση που κατέθεσε ο Γιώργος Κουρής κατά του Ανδρέα Πετρουλάκη και του protagon, για το παρακάτω κείμενο.

Γιώργος Κουρής, η κατσαρίδα της Μεταπολίτευσης

ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΤΡΟΥΛΑΚΗ

Όλοι τον γνωρίζουν από παλιά, δεν υπάρχουν αθώοι εδώ. Ο άνθρωπος περικλείει όλες τις συνιστώσες του κακού- κανείς δεν έχει γλυτώσει από τους βρώμικους πολέμους που κήρυττε ανάλογα με τη συγκυρία κάθε εποχής.

Το ‘89 έβριζε με χυδαίους χαρακτηρισμούς το τότε κόμμα του Παν. Λαφαζάνη και συκοφαντούσε τον ηγέτη του, τον Χαρίλαο Φλωράκη, ακόμα και ως κάτοχο κότερου. Χειρότερα έλεγε για το τότε κόμμα του Παν. Σκουρλέτη, το ΚΚΕ εσ., και τον Λεωνίδα Κύρκο, που αποκαλούσε φιλιππινέζα του Μητσοτάκη. Η αριστερά είχε υποστεί την πιο βρώμικη και χωρίς φραγμούς επίθεση του εκδότη αυτού τα χρόνια που κατοχυρωνόταν ο όρος «Αυριανισμός».

Η ανανεωτική αριστερά, όπως θα θυμάται ο Δημ. Παπαδημούλης, είχε επίσημο πόλεμο με το φαινόμενο αυτό και είχε πρωτοστατήσει στην υπεράσπιση του Μάνου Χατζηδάκι από τις εμετικές επιθέσεις του Γ. Κουρή. Αλλά και ο Μανώλης Γλέζος, θεματοφύλακας της ιστορίας της Εθνικής Αντίστασης στις μέρες μας, αναγνώρισε τη σπίλωσή της όταν ο άνθρωπος αυτός δεν δίστασε να συκοφαντήσει τον Κων. Μητσοτάκη ως συνεργάτη των Γερμανών. Ακόμα και οι όψιμοι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, οι παλιοί ΠΑΣΟΚ, δεν γίνεται να μην εξοργίστηκαν με τον εξευτελισμό που είχε υποστεί ο παλιός αρχηγός τους τους μήνες της αδυναμίας του από το αρπακτικό αυτό, που τόλμησε να εκβιάσει με τη δημοσίευση κατά δόσεις γυμνών φωτογραφιών της συζύγου του για ένα δάνειο από κρατική τράπεζα.

Πιθανότατα δεν υπάρχει εκδοχή, συνιστώσα ή στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ που δεν βίωσε κάποια στιγμή τη φρίκη της επίθεσης χωρίς όρους και αρχές, που δεν τον έπνιξε η οργή για τη βρωμιά των κάτω από τη ζώνη κτυπημάτων, που δεν ανατρίχιασε από τον ωμό κιτρινισμό, ρατσισμό, φασισμό που συνέθεσαν τον δυσώδη χυλό του Αυριανισμού, που δεν ένιωσε οιονεί στόχος.

Ο Αυριανισμός ήταν γέννημα του ΠΑΣΟΚ αλλά με ευκολία στράφηκε εναντίον του και το πολέμησε με ελεεινό τρόπο χωρίς αυτό να τον εμποδίσει να το ξαναστηρίξει και να το ξαναφήσει καμιά δυό φορές ακόμα. Ήταν η «εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό» αλλά αυτό δεν πείραζε όταν στήριζε τον μικρό Καραμανλή για ένα διάστημα και τον Σαμαρά για ένα άλλο. Όποιος δεν ζαλιζόταν από τις απότομες στροφές του συγκροτήματος ισχυριζόταν ότι δεν ήταν οι αμετακίνητες ιδεολογικές αρχές του εκδότη που τις υπαγόρευαν αλλά τα δάνεια, τα χρέη και τα τραβήγματα με τη Δικαιοσύνη. Γύρευε ποια είναι η αλήθεια, κατά την προσφιλή του έκφραση.

Λένε ότι αν γίνει πυρηνικός πόλεμος το μόνο είδος που θα γλυτώσει θα είναι η κατσαρίδα. Αν υπάρχει αντίστοιχό της σε άνθρωπο αυτό είναι ο Γιώργος Κουρής. Όποια μεταβολή και αν συνέβαινε στον πολυτάραχο βίο της Μεταπολίτευσης αυτός βρισκόταν πάντα στο συμφερότερο στρατόπεδο. Πάρα πολλοί καταστράφηκαν από λάθος συμμαχίες, ηττήθηκαν από κακές εκτιμήσεις των συσχετισμών και περιέπεσαν στην ανυπαρξία, αλλά όχι ο αρχιερέας του Αυριανισμού. Αυτός ο τερατώδους αντοχής εκδότης άλλαζε σαν χαμαιλέων έντυπα, ηλεκτρονικά μέσα, συνεταίρους και παρατάξεις και πάντα κατάφερνε να επιβιώνει. Ακόμα και αυτην την εποχή, που φαίνεται να τελειώνουν τα ψέματα για πολλούς λούμπεν επιχειρηματίες, αυτός ξαναγίνεται κυρίαρχος παίκτης. Εκεί που τον θυμόσουν στη φυλακή για δυσθεώρητα χρέη, ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι έχει ξαναγίνει ρυθμιστής του δημοσίου βίου. Ένα δημοσίευμα του περιθωριακού του εντύπου για κουτσομπολιά σε ένα γάμο έγινε η θρυαλίδα που έβαλε φωτιά στα τόπια της πολιτικής ζωής και έδωσε τον ρυθμό που χορεύουν τα κόμματα, ο Τύπος και η Δικαιοσύνη.

Ήταν η πρώτη φορά που η αριστερά, η μόνη αμόλυντη από τον Αυριανισμό, ακούμπησε πάνω του. Και αυτό είναι το χειρότερο των ημερών αυτών γιατί, προ των πυλών της εξουσίας, δείχνει να έμαθε τι κάνουν τα κόμματα εξουσίας. Συμμαχούν ακόμα και με τον πιο ορκισμένο εχθρό τους. Θα το βρεί και αυτή μπροστά της όπως όλοι οι προηγούμενοι. Γιατί στην πολιτική, όπως και στη ζωή, περισσότερο από τους φίλους μας πρέπει να προσέχουμε και να διατηρούμε τους εχθρούς μας.

πηγή: protagon, 18.10.2014

Share